صدر الدين محمد الشيرازي ( صدر المتألهين ) ( مترجم : محسن بيدارفر )
162
كسر أصنام الجاهلية ( عرفان و عارف نمايان ) ( فارسى )
و به سبب پيروى شياطين و اطاعت گمراهكنان گمراه نگردد . افرادى كه پيروان خود را گاهى از كار و كسب - كه در آن كمكى به خلق است - بازمىدارند ، و گاهى آنان را از عمل به واجبات دينى و بدست آوردن علم يقينى - كه بدين وسائل به درجات آخرت فائز توان گشت - دور مىسازند . و هم غرض ما از گفتارهائى كه در نكوهش نادانى و دنيادوستى و ستايش معرفت و آخرتجوئى آورديم ، تشويق جويندگان و رهروان است بر بدست آوردن معارف الهى و علوم يقينى كه قلبهاشان را براى كشف حق نورانى كند و تحريص آنان بر دورى از لذتهاى دنيوى و شهوتهاى جسمانى كه نفسهاشان را تيره سازد و قلبهاشان را تاريك كند و ارواحشان را تا جايگاه حيوانات و حشرات پائين آورد و به اسفل سافلين و جايگاه شياطين فروافكند . و آنكه در بخشهاى مختلف اين رساله نيكو نگرد و در مقاصد آن ژرف انديشد - اگر داراى فطرتى صاف و خالى از امراض و فساد و ذهنى مستقيم و خالى از لجبازى باشد - در او كششى قوى براى ژرفبينى در معارف حقهى الهيه پديد آيد . معارفى كه چون وسيلهى تكميل قوهى عمليهاند بوسيلهى آنها انسان به مقام ملائكهى مقربين رسد و درجهى اهل ولايت و كرامت را دريابد ؛ و هم در او ولعى شديد بر پاكسازى دل از دنيا و توجه به آرايشهاى آن و شستشوى درون از صفات نكوهيده و خوىهاى ناپسند پديد آيد ، كه اين كار چون خود وسيلهى تكميل قواى عمليه است راهى براى نجات از منزلگاه شياطين و رهائى از مرتبهى فروافتادگان در سقوطگاه افراد پست شود . و جان چنين كس كه به دو بال علم و عمل توانا گشته است تواند سوى جوار رب العالمين پركشد . آنچه را مربوط به طريقهى علمى و كيفيت سلوك در آنست در كتابى كه نام آن حكمة متعاليه است و به اسفار اربعه شهرت يافته و همچنين بطور پراكنده در ديگر نوشتههاى خود آوردهايم . و اما تفصيل طريقهى عمل با تفكر عقلى و انديشهى علمى از كتاب خدا